Rodzice dla Zdrowia na Facebookumypacjenci.org na Twitterze mypacjenci.org na youtube mypacjenci.org na slideshare

Otarcia - Encyklopedia Zdrowia Dziecka

Otarcia

Każde dziecko co jakiś czas wraca do domu z rozbitym kolanem, krzycząc z bólu. Z powodu dużego unerwienia skóry otarcia są bardzo bolesne.

Przy powierzchniowych zadrapaniach zdarty jest jedynie naskórek, co powoduje mniejsze krwawienie. W miejscu urazu pojawia się przede wszystkim płyn tkankowy, przezroczysta, lepka, słomkowa ciecz. Niektóre otarcia sięgają głębiej, aż do tkanek podskórnych, wywołując wówczas obfite krwawienie.

Najpierw spróbuj pocieszyć dziecko, a potem, bez pośpiechu, obejrzyj jego ranę. Jeżeli cała jest pokryta krwią, spłucz ją letnią wodą z czystego naczynia lub ostrożnie osuszaj rankę wacikami.

Kiedy do lekarza

Idź z dzieckiem do lekarza, jeżeli rana jest głęboka lub popękana albo gdy tkwią w niej nie dające się usunąć ciała obce, np. kamyczki. Być może wymaga to dokładnego oczyszczenia i zeszycia.

Pomoc potrzebna jest również wtedy, gdy dziecko nie może poruszać zranioną kończyną lub gdy rodzice nie są pewni, czy aktualna jest jeszcze poszczepienna odporność przeciwtężcowa (szczepienia konieczne dla całkowitej ochrony dziecka).

Jak pomóc dziecku

Spróbuj najpierw, najlepiej jak potrafisz, oczyścić ranę. Do czystego naczynia nalej letnią, bieżącą wodę (albo wodę mineralną) i polewaj nią zranione miejsce. Postaraj się przede wszystkim spłukać z ranki cząsteczki brudu lub kamyczki (w tym celu trzeba będzie prawdopodobnie osuszać otarcie wilgotną chustką). Korzystając z pęsety, staraj się też usunąć z ranki tkwiące w niej drzazgi.

Istnieje duży wybór różnorodnych środków odkażających. W przypadku otarć należy je stosować tylko przy bardzo zanieczyszczonych ranach. Działanie substancji dezynfekujących polega bowiem na niszczeniu nie tylko bakterii, ale i leukocytów, przyspieszających proces gojenia. Polecamy stosowanie rozrzedzonego wyciągu z nagietka lekarskiego w proporcji 1:9.

Silnie krwawiącą ranę przyciśnij czystą chustką. Jeżeli krwawienie nie ustępuje samoistnie w ciągu pół godziny, zawieź dziecko do lekarza.

Po oczyszczeniu rany i ustaniu krwawienia połóż na niej luźno gazę, przyklejając ją przylepcem powyżej i poniżej rany. Małe otarcia wystarczy zakleić plastrem (im luźniej, tym lepiej).

Opatrunek należy zmieniać co najmniej raz dziennie. W razie przyklejenia się gazy do ranki, spróbuj ją powoli polewać letnią wodą, a następnie ostrożnie usunąć.

Zabezpieczenie przeciwtężcowe

Teoretycznie przez wszystkie rany, których dziecko nabawia się na zewnątrz – czy są to otarcia, rany spowodowane pęknięciem skóry czy rany kąsane, może przedostać się zarazek tężca, znajdującego się w ziemi, żwirze czy starych częściach roślin (np. w kolcach). Istnieje więc obowiązek rutynowego szczepienia przeciwtężcowego – szczepienie podstawowe (obecnie część sześciokrotnego szczepienia) i powtarzane co 5-10 lat szczepienia przypominające. Szczepienie przeciwtężcowe należy powtarzać w razie skaleczenia, jeżeli:

  • dziecko otrzymało anatoksynę przeciwtężcową dopiero trzykrotnie (lub mniej),
  • doszło do silnego zranienia lub rana jest bardzo zabrudzona (także w razie głębokich ran kłutych, spowodowanych przez kolce), a ostatnie szczepienie przypominające miało miejsce przed pięcioma laty,
  • zranienie jest lekkie, rana czysta, ale ostatnie szczepienie przypominające miało miejsce dziesięć lat temu,
  • w niektórych szczególnych przypadkach lekarz podaje nie tylko szczepionkę przypominającą, ale wstrzykuje również surowicę przeciwtężcową, gdy np. w ogóle nie wiadomo, kiedy zastosowano szczepienie lub gdy dziecko było dotychczas tylko raz zaszczepione (przy ranach silnie zabrudzonych lub starszych wykonuje się nawet dwa szczepienia).

Źródło: Encyklopedia Zdrowia Dziecka, wyd. Media Rodzina


 

Raporty